گاهی وقتا اونقدر تو خیالاتمون سیر میکنیم که خودمون هم باورمون میشه حقیقت داره ... گاهی وقتا اونقدر به حقیقت یه موضوع گیر میدیم که یادمون میره که واقعیت یه چیزه دیگست ... بعضی وقتا اونقدر تو خیال به بزرگ بودن و خوب بودن خودمون فکر میکنیم که وقتی میبینیم یکی قبولمون نداره فکر میکنیم با بدترین آدم روزگار روبرو شدیم ...

 

پی نوشت: من شاید در خیالات سیر کنم اما تا بحال به یاد ندارم که خودم رو آدم بزرگی تلقی کنم ... در ضمن این پست ربطی به احوالات این روزهای من نداره ... فقط خواستم یه چیزی نوشته باشم